De publiekscampagne Maai Mei Niet is een groot succes. Iedereen die iets voor de biodiversiteit wil betekenen, heeft hier waarschijnlijk wel van gehoord. Of misschien zetten de bordjes Maai Mei Niet in de berm je aan het denken. Is niet maaien in mei nu dé actie om meer bloei te krijgen, of is het vooral een manier om mensen bewust te maken van hun omgeving?

No Mow May

Maai Mei Niet is door de Bijenstichting, Flora van Nederland, Stichting Steenbreek en Velt geïntroduceerd in Nederland. De oorsprong van deze campagne vind je in Engeland. In 2019 introduceerden zij No Mow May. Door in mei niet te maaien, krijgen kruiden de kans te bloeien. Meer bloemen betekent meer voedsel voor bestuivers,
die weer een cruciale rol spelen in de voedselvoorziening. Niet maaien vraagt niet om meer werk, maar juist minder. Lager kan de drempel bijna niet zijn.

Maai Minder

Maar daar eindigt het verhaal niet. Want als alles na mei gelijk wordt weggemaaid, is ook spontaan al het voedsel voor bijen weg, en de schuilplekken voor allerlei insecten. De insectengemeenschap kan na een piek in mei hard instorten. Het is dan ook goed nieuws dat de campagne Maai Mei Niet is veranderd in Maai Minder. Zo helpen we ook na de maand mei de natuur vooruit.

Wanneer wel of niet maaien

Bovendien is de maaistop in mei niet voor alle planten goed. Bijvoorbeeld bij soortenarm grasland. Hier staan weinig soorten planten; er groeit vooral gras. Door dit gras juist in mei te maaien, verschraalt het qua voedingsstoffen, waardoor er meer kruiden en dus meer soorten gaan groeien. Maar wanneer kies je dan juist wél voor een maaistop? Als je een gazon hebt waar je wat meer bloemen wilt laten staan. Ga je na mei weer maaien, sla dan de eerste paar keren een stukje gazon over, zodat er nog wat bloemen en daarmee schuilplekken voor dieren overblijven.

Irene Lantman is adviseur ecologie en werkt ruim 5 jaar bij Landschapsbeheer Groningen. Na haar studie Ecologie en Evolutie aan de Rijksuniversiteit Groningen is ze
gepromoveerd aan Universiteit Gent op de effecten van biodiversiteit van bomen en landschapscontext op insecten en hun functies. Om niet alleen als onderzoeksresultaat te zien dat biodiversiteit achteruit gaat, wilde ze aan het herstel bijdragen. Dat bracht haar terug naar Groningen en naar Landschapsbeheer Groningen.