“De wetsteen gebruik je om tussen het maaien door de karteltjes op je zeisblad weer in de juiste stand te krijgen”, zegt Monique Gengler. We ontmoeten haar ergens in het Groningse landschap, waar ze ons haar gereedschap uitvoerig laat zien én demonstreert. Natuurlijk mogen we ook zelf een stukje maaien. Monique is al jaren vrijwilliger bij de zeisbrigade, en vertelt vol enthousiasme over dit mooie ambacht. “Het geeft rust, het is goed voor de biodiversiteit én je blijft er fit bij.”
Als boerendochter keek ze vroeger de kunst af bij haar vader. “Hij maaide ook met de zeis, en dat deed ik als kind gewoon na. Zo heb ik ook leren zwemmen”, grapt ze. “Toen mijn nichtje mij zo’n 6 jaar geleden meevroeg naar een cursus maaien met de zeis van Landschapsbeheer Groningen, zag ik dat als een kans om écht de kneepjes van het vak te leren.” Na de cursus sloot ze zich aan bij de zeisbrigade. “Het is een gezellige groep, het voelt echt als familie. Het heeft me ook wel veranderd. Ik ben niet iemand die graag op de voorgrond treedt, maar ik ben echt opener geworden en heb meer zelfvertrouwen gekregen door de groep.” Inmiddels doet Monique ook volop mee aan zeistoernooien, in binnen- en buitenland. “Dat doe ik voornamelijk met het Groningse damesteam, maar inmiddels ook met de Drentse dames. Vorig jaar zijn we zowaar eerste geworden”, lacht ze.
Ze vertelt dat ze vaak mooie gesprekken voert bij de demonstraties van de zeisbrigade. “Mensen vertellen bijvoorbeeld dat hun opa vroeger ook maaide met de zeis, of ze maken juist kennis met deze manier van maaien.” Ook voert de brigade vaak maaiklussen uit in de buurt. “Je komt op de mooiste plekken”, zegt Monique. “Zo gingen we eens riet maaien bij een eilandje in het buitengebied bij Garrelsweer. We moesten door het water waden om er te komen; je staat dan echt middenin de natuur. Er vloog zelfs een velduil voorbij.”
Wat Monique betreft is de geruisloosheid van het maaien met de zeis het mooist. “Je hoort alleen het snijden van het gras. En doordat het zo stil is, merk je de dieren in het veld ook eerder op. Zo kun je even stoppen als je een kikker of een haas ziet. En doordat je zo nauwkeurig kunt maaien, beschadig of verdicht je de bodem ook niet.” Het is daarom niet alleen een mooi ambacht, maar ook een prachtige vorm van natuurvriendelijk beheer.
Groene vrijwilligers zijn onmisbaar! Wil je ook meehelpen bij jou in de buurt? Kijk hier voor meer informatie.